






Shervyen Newton sloeg weer een van zijn karakteristieke homeruns, Delano Selassa liet zich eveneens andermaal van zijn beste kant zien, terwijl Curaçao aantoonde dat zij misschien niet bovenaan de groep zijn geëindigd, maar de andere teams toch rekening met ze moeten houden.
Vandaag beginnen dus de playoffs. Eerst nemen nummer drie Chinese Taipei en nummer vier Curaçao het tegen elkaar op om in de strijd te blijven voor een finaleticket, waarna Team Kingdom en het niet langer ongeslagen Italië gaan strijden om rechtstreekse kwalificatie voor die eindstrijd,
15:00 Chinese Taipei – Curaçao
19:30 Italië – Team Kingdom
Op basis van de groepsfase durven wij niet te voorspellen wie deze potjes gaan winnen. Alle teams lijken elkaar nauwelijks te ontlopen, dus als dat geen spannende dag belooft, weten wij het ook niet meer. Nu gaat het echt beginnen. Naast de spanning van de wedstrijd kun je vandaag ontspannen in de fanzone, met live muziek van Vakgroep Sfeerbeheer op het terras bij het linksveld en een DJ in de Sportsbar.
Let’s play ball!

Voorafgaand aan het duel was Italië al zeker van de eerste plek en het was aan hun spel te zien dat ze op woensdag niks hadden om voor te spelen. Chinese Taipei maakte gretig gebruik van de Italiaanse slordigheden, verzekerde zich zo van de derde plek en doet dus nog altijd mee om de eindzege.
In hun eerste slagbeurt lieten de Italianen nog wel zien waarom ze tot nu toe ongeslagen bovenaan staan op de Honkbalweek. Daarbij volgden ze hun vaste aanvalsplan: de snelle openingsslagman (vandaag was dat Luca Paolini) meteen op de honken krijgen en deze dan stukje bij beetje doorschuiven. Dat stukje bij beetje was vandaag een perfecte geplaatst verre klap van Noel Gonzalez die door een struikelende Taiwanese midvelder onmiddellijk een punt opleverde. Gonzalez kon niet veel later zelf de thuisplaat passeren dankzij een honkslag van zijn teamgenoot Renzo Martini.
Waar zijn collega’s deze Honkbalweek een sterke indruk maken, beleefde Italië’s startende werper Federico Cherubin geen fijne ochtend tegen Chinese Taipei. De jongeling, uitkomend op het tweede Italiaanse niveau voor Sambonifacese Crazy, worstelde zijn gehele optreden met de geduldige Aziaten en wist uiteindelijk de voorsprong dan ook niet vast te houden.
Wie deze dag met een foutenfestival-bingokaart naar het stadion was gekomen, kon na de tweede Taiwanese slagbeurt waarschijnlijk een volle kaart inleveren. Yu-Wei Kao begon nog redelijk rechttoe rechtaan met een honkslag aan de inning, maar hij werd gevolgd door een vrije loop vanwege catcher interference voor Chen-Yu Yang en vier wijd voor Yu-Li Lin, waarna alle drie een honk mochten opschuiven omdat de umpires schijn hadden geconstateerd.
Misschien verklaart het feit dat zij al zeker zijn van een plek bij de beste twee, dat de scherpte bij de Italiaanse ploeg vandaag wat ontbrak, want ook hierna bleven ze slordig spelen. Vrije lopen, veldfouten, verkeerde keuzes en wilde worpen zorgden ervoor dat Chinese Taipei hun voorsprong met twee goedkope punten kon uitbreiden. Met slechts drie hits kwamen de Taiwanezen tot het dubbele aantal runs.
Hoewel Nathanael Batista met een homerun de achterstand nog wel halveerde en de Italiaanse relievers in het restant van de wedstrijd geen punt meer toestonden, kwam er toch een einde aan hun ongeslagen reeks en weet Chinese Taipei dat het dankzij deze 6-4 overwinning dat het verzekerd is van een plek in de volgende (tussen)ronde.
↑ Volle tribunes op het Pim Mulier Stadion tijdens de negende inning van NED–JPN. Het publiek beleefde een avond die het stadion niet snel zal vergeten.

In een eenzijdig duel heeft Curaçao hardhandig afgerekend met de International Globetrotters. De Curaçaoënaars hadden amper zes slagbeurten nodig om twaalf punten te maken en omdat de Globetrotters daar slechts twee runs tegenover zetten, kwam er een vroegtijdig einde aan dit duel. Curaçao is hiermee verzekerd van de vierde plek en mag het op donderdag opnemen tegen Chinese Taipei.
Ondanks dat ze tot deze wedstrijd slechts één duel wonnen, beschikt Curaçao over een van de gevaarlijkste lineups van deze Honkbalweek en dat lieten ze ook weer zien tegen de Globetrotters. Al in de eerste inning namen ze een voorsprong via Ryson Polonius, die uiteindelijk 3 uit 3 zou gaan en in al zijn vier slagbeurten op de honken kwam. De Curaçaose tweedehonkman kon door een wilde aanworp van kortestop Harry Deliyannis meteen doorstoten naar het derde honk, waarna een grondbal van Jeandro Tromp voldoende was om de score te openen.
Lang bleef het bij dit ene punt, maar toen de sluizen in de vierde inning opengingen was er direct geen houden meer aan. Darren Seferina werd geraakt door Dennis Burgersdijk, de Nederlandse startende werper van Globetrotters, waarna Sherten Apostel en Dudley Leonora allebei een honkslag sloegen en Phildrick Llewellyn aan slag kwam met volle honken.
De klap van Curaçaose catcher was heel hard, heel hoog en heel ver, maar niet ver genoeg voor een homerun, want midvelder Paula kon de bal op de warning track vangen. Wel gaf het Seferina meer dan genoeg tijd om vanaf het derde honk Curaçaos tweede punt aan te tekenen.
Na vier wijd voor Polonius waren de honken niet veel later weer vol, terwijl grand slam-machine Ericson Leonora zich tien meter van het slagperk stond warm te slaan. Hij kreeg geen kans op een derde grand slam, want Jeandro Tromp zorgde er voor hem voor dat al twee van de drie honklopers de thuisplaat passeerden.
Met deze ruime marge voor het sterke Curaçao was de angel uit de wedstrijd, maar viel er gelukkig nog wel het nodige te genieten voor het aanwezige publiek. De Curaçaoënaars trakteerden hen in de zesde inning namelijk nog op acht runs uit acht honkslagen.Met een 12-2 stand trad na zes-en-een-halve inning de mercy rule in werking.
Met hun overwinning verzekerde Curaçao zich van een plekje in de playoffs. Daarin nemen zij het op tegen Chinese Taipei, dat eerder op de dag verrassend Italië versloeg. Behalve Polonius was ook Dudley Leonora bijzonder productief. Hij sloot de wedstrijd af met vier uit vier, een gestolen honk, twee binnengeslagen punten en twee runs en werd volkomen terecht uitgeroepen tot Player of the Game.

In een duel om des keizers baard heeft Team Kingdom afgerekend met de al uitgeschakelde Tsjechen. Scott Prins gooide een uitstekende wedstrijd en kreeg slechts één punt tegen in 5.1 innings, terwijl Shervyen Newton alweer zijn derde homerun van deze Honkbalweek sloeg. Donderdag strijdt Oranje met rivaal Italië om een rechtstreeks ticket voor de finale, een dag later spelen de Tsjechen om de vijfde plek met de Globetrotters.
Vooraf wisten beide teams al waar zij zouden eindigen in de groepsfase, maar als Team Kingdom dacht dat dat betekende dat de Tsjechen zich bij voorbaat gewonnen zouden geven, dan kwamen zij bedrogen uit. De twee eerste slagmannen van Tsjechië, Jakub Winkler en Jan Pospíšil, sloegen namelijk allebei een honkslag en op een opofferingsslag van teamgenoot Marek Chlup kon Winkler zelfs de score openen.
Een Nederlands antwoord bleef echter niet lang uit. Shervyen Newton begon namelijk de eerstvolgende slagbeurt met de specialiteit van het huis: hij promoveerde een pitch van David Krecek tot een homerun die mijlenver over de hekken leek te vliegen. En zo was het met één machtige swing weer helemaal gelijk.
Nog in diezelfde inning nam Team Kingdom ook een voorsprong. Eerst kwam Sharlon Schoop binnen op een sac fly van Raphael Smeenk, terwijl Gedionne Marlin de thuisplaat kon passeren op een moment dat Marnix Ruben in een rundown tussen het eerste en tweede honk was beland. Met het uitmaken van Ruben werd misschien de inning beëindigd, maar geen van de Tsjechen leek erg te hebben in het derde Nederlandse punt dat gescoord werd.
In het vervolg slaagde Team Kingdom er elke slagbeurt in iemand op de honken te krijgen, maar er werd pas weer gescoord in de zesde inning. Dankzij vrije worpen voor Newton en Schoop kwam relief pitcher Vojtech Ventruba meteen in de problemen en mede door een veldfout van zijn kortestop Simon Blazek konden zowel Newton als Schoop een punt aantekenen. Een inning later was het juist Newton die een teamgenoot binnensloeg, namelijk een andermaal uitblinkende Selassa, die weer een volgende slagbeurt juist als aangever diende. Op zijn tweehonkslag kon Raphael Smeenk scoren.
Het slotakkoord was echter voor de Tsjechen. Honkbalweek-debutant Jelle van der Lelie stuurde nog wel twee tegenstanders met drie slag naar de dugout, maar gooide ook eenmaal vier wijd en kreeg daarbij drie honkslagen tegen. Het was goed voor twee Tsjechische punten. Uiteindelijk zette Chlup met een indrukwekkende homerun de eindstand van 7-4 op het scorebord.
Zeven jaar na deze wedstrijd speelden Alexander Cartwright en zijn ploeg, de Knickerbockers, een wedstrijd in New York City. Cartwright, die vaak de ‘vader van het honkbal’ wordt genoemd, ontwikkelde een systeem van spelregels, waarvan een groot aantal nog altijd wordt gebruikt. In het spel van Cartwright werd een veld gebruikt in de vorm van een diamant, ‘the diamond’. Hij krijgt ook de ontwikkeling van de regel ‘three-strikes-and-you’re-out’ op zijn naam. Cartwright bepaalde verder dat er per slagbeurt drie nullen moesten vallen en dat een team uit negen spelers moest bestaan. De honkbalsport groeide daarna in populariteit in de resterende jaren van de negentiende eeuw en werd zelfs gespeeld door soldaten tijdens de Burgeroorlog.
In de beginjaren van het honkbal werd er zonder handschoen gespeeld. Ze moesten de bal maar met hun blote handen vangen. En dat was niet het enige, in die dagen was het zelfs geoorloofd een honkloper uit te schakelen door hem letterlijk ‘uit te gooien’, dus hem raken met een gegooide bal! De eerste handschoenen deden hun intrede in de jaren 1870. Die waren erg dun en zonder web, eigenlijk alleen maar een vorm van bescherming voor de handen tijdens het fielden.
Als u tegenwoordig naar bijvoorbeeld een wedstrijd in de Hoofdklasse kijkt zie je nauwelijks nog. Witte onderkousen met daar overheen de gekleurde overkous. Nu lijken spelers (trouwens ook in de Major League) alleen maar lange broeken te dragen die zelfs tot over spikes reiken (sommige spelers overigens niet). Maar goed, een flink aantal onder ons kan zich ongetwijfeld die overkousen herinneren, de broek keurig onder de knie, stukje overkous met lange zijlijnen (ja, hoe omschrijf je dat eigenlijk?) eronder en dan daaronder de witte onderkous. Het verhaal gaat dat profhonkballer en tweede honkman Nap Lajoie een snee in zijn voet opliep tijdens een sliding van een tegenstander. We spreken dan over het jaar 1905. In die dagen droegen spelers lange, dikke, wollen sokken. De kousen die Lajoie droeg waren blauw geverfd. En die blauwe verf kwam terecht in zijn wond en Lajoie liep een zware bloedvergiftiging op. Algemeen wordt er vanuit gegaan dat na die blessure besloten is dat spelers schone, witte sokken moesten dragen ter bescherming. Lajoie herstelde overigens geheel van zijn blessure en de bloedvergiftiging en speelde 21 jaar in de Major League. Hij sloot zijn imposante loopbaan af met een slaggemiddelde van .338 en realiseerde in 1901 met een gemiddelde van .422 het hoogste ooit in een seizoen. In 1937 werd Lajoie gekozen in de Hall of Fame.
Rugnummers zijn heilig voor sommige spelers. Het kan simpel te maken hebben met een geluksnummer, maar ook met bijvoorbeeld een geboortedag of -jaar, de leeftijd, een dag die een speciale betekenis heeft en ga zo maar door. Maar er is ook een periode geweest dat spelers geen rugnummers droegen. In 1929 waren de New York Yankees het eerste honkbalteam dat nummers op de ruggen van de pakken plaatsten. Simpelweg om supporters te laten weten wie de spelers waren. Maar er zat ook nog een andere gedachte achter in dat eerste jaar. Het nummer vertelde ook op welke plaats een speler in de slagvolgorde sloeg! En zo kreeg Babe Ruth, die als derde sloeg, nummer 3, en Lou Gehrig, die de vierde slagman was, nummer 4.
De langste wedstrijd in het professionele honkbal werd gespeeld op 18 april 1981 en dat gebeurde in de International League (Triple-A) tussen Pawtucket Red Sox en Rochester Red Wings. De wedstrijd moest beginnen om 19.00 uur, maar begon een half uur later vanwege een electriciteitsprobleem. Toen het duel in Pawtucket van start ging was het erg koud (-1 C). De umpires stopten het duel na 32 innings met een stand van 2-2. Er was op dat moment acht uur en 25 minuten gespeeld en het was dus inmidddels ver na middernacht (bijna 4 uur in de ochtend!). De temperatuur was op dat moment gezakt naar -12 graden en er waren nog maar 20 toeschouwers over in het stadion. Twee maanden later werd het duel hervat en scoorde Pawtucket gelijk een punt in de 33e inning. Wade Boggs en Cal Ripken, Jr. speelden in dit duel, maar ook onze eigen Win Remmerswaal, die één van de werpers was van Pawtucket. Tijdens de wedstrijd ging een aantal spelers zelfs slapen en werd wakker gemaakt toen ze moesten invallen!
Sinds het einde van de Amerikaanse Burgeroorlog speelden ook vrouwen honkbal. Dat gebeurde vooral op universiteiten en het is bekend dat er in 1866 al teams waren. Er kwam in die dagen veel kritiek, want men vond dat vrouwen geen honkbal mochten spelen. Alleen mannen mochten aan deze zware sport deelnemen, zo stelde men. Maar in 1875 werd er een professionele vrouwenhonkbalclub opgericht. Vrouwen bleven gewoon honkbal beoefenen en ook tegenwoordig zijn er nog genoeg vrouwenteams.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in 1942 een professionele afdeling voor vrouwen opgericht, de All American Girls Professional Baseball League (AAGPBL) met ploegen in de staten Illinois, Indiana, Wisconsin, Michigan en Minnesota. Over het verhaal van deze groep is in 1992 de film ‘A League of their Own’ gemaakt met in de hoofdrollen onder meer Tom Hanks, Geena Davis en Madonna. Deze league zou tot 1954 blijven bestaan. De hoogste salarissen destijds waren 125 dollar per week. In 1931 tekende de 17-jarige Jackie Mitchell als eerste vrouw een profcontract bij een mannenprofploeg, de Chattanooga Lookouts. In een oefenduel tegen New York Yankees gooide Mitchell en schakelde ze de eerste twee slagmensen die ze tegenover zich kreeg met drie slag uit. En dat waren niet de minste: Babe Ruth en Lou Gehrig! Na deze bewuste wedstrijd werd haar contract door de Major League Commissioner ongeldig verklaard, omdat hij vond dat vrouwen geen profhonkbal mochten spelen.
(MS)