Tsjechië en de International Globetrotters sloten de strijd om de vijfde plaats af met een spectaculair duel. De Tsjechen leken lange tijd op een eenvoudige zege af te stevenen, maar de Globetrotters knokten zich knap terug en dwongen een verlenging af. Daarin trok Tsjechië alsnog aan het langste eind.
In de avondwedstrijd pakte Oranje overtuigend het laatste finaleticket. Net als in de groepsfase kende Chinese Taipei weinig antwoord op de ploeg van bondscoach Evert-Jan ’t Hoen, die al vroeg afstand nam en de voorsprong niet meer weggaf.
Na twee eerdere Italiaanse zeges wacht nu de finale. Opnieuw begint alles bij 0-0 en krijgt Oranje de kans om alsnog de titel te grijpen. Voor de finale kan je genieten van de Old Stars Game.
Na afloop zorgt DJ Sam Last in de Fanzone voor een feestelijke afsluiting van de Honkbalweek. En om het zwarte gat na het toernooi iets te verzachten, verschijnt zondag nog één editie van Leesvoer online.
In een bij vlagen rommelige, maar bovenal spannende en uiterst vermakelijke strijd om de vijfde plaats heeft Tsjechië afgerekend met de International Globetrotters. Lang leek er geen vuiltje aan de lucht voor de Oost-Europeanen, maar in de achtste inning kwam de bonte verzameling van de Globetrotters plots langszij en moest er zelfs nog een verlenging aan te pas komen. Daarin waren het alsnog de Tsjechen die aan het langste eind trokken.
Hoewel er voor beide ploegen niet meer in zat dan een vijfde plek, hoopten ze natuurlijk wel met een goed gevoel deze Honkbalweek af te sluiten. De Tsjechische catcher Matouš Bubeník kan dat zeker, want hij kende een geweldige slotwedstrijd. In de tweede inning sloeg hij een tweehonkslag, waarop – mede dankzij een veldfout van kortestop Alex Madera – William Ascala het eerste punt kon scoren en later leek hij met een 2-run homerun, die de stand op 4-1 bracht, het duel te beslissen, ware het niet dat de Globetrotters nog een comeback uit de hoge hoed toverden. Bubeník eindigde de wedstrijd met 2 uit 3, één run en twee binnengeslagen punten.
De Tsjechen gingen overigens zelf ook niet vrijuit in de comeback van de Globetrotters. Met twee veldfouten stonden ze aan de basis van beide runs van de Globetrotters in de zesde inning en een inning was het weer mede namens slordig veldspel dat hun voorsprong helemaal verdween, al mag de rol daarin van Tommy van de Sanden, die een tweehonkslag sloeg, niet onvermeld blijven.
Zo gingen we na een vermakelijke wedstrijd toch nog verlengen. De Tsjechen brachten de automatische honklopers met een geslaagde stootslag van Jan Mulač allebei in scoringspositie, maar uiteindelijk kwam alleen de voorste ervan, Marek Krejčiřík, kwam tot scoren, omdat tot tweemaal toe geweldige aangooien vanuit het buitenveld verdere schade voorkwamen.
De Globetrotters gebruikten dezelfde tactiek in hun gelijkmakende slagbeurt, maar een geweldige vangbal van Escala betekende de tweede nul, waarna Miguel Lopes een pop-up sloeg die makkelijk gevangen zou zijn door derdehonkman Jakub Winkler als José-Andres Paula hem niet omver had gelopen. Natuurlijk resulteerde dat alsnog in een automatische nul en betekende dat meteen het einde van de wedstrijd.
↑ Volle tribunes op het Pim Mulier Stadion tijdens de negende inning van NED–JPN. Het publiek beleefde een avond die het stadion niet snel zal vergeten.
Een dag na de tweede nederlaag tegen Italië heeft Team Kingdom in de herkansing tegen Chinese Taipei het zelfvertrouwen weer wat opgekrikt. Al in de eerste inning maakte de ploeg van Evert-Jan ‘t Hoen zes runs en kwam daarna, mede door goed pitchwerk van Koen Postelmans, Jamdrick Cornelia en Jelle van der Lelie niet meer in de problemen. Aan slag was Raphael Smeenk de grote man met maar liefst vier binnengeslagen punten.
Koen Postelmans kende nog een lastige start van de wedstrijd. Met vier wijdballen gaf hij de Taiwanese openingsslagman Shieng-Hsien Chen een vrije loop, waarna Chih-Yu Chen met een perfecte stootslag niet alleen zijn naamgenoot een honk liet opschuiven, maar zelf ook veilig het eerste honk kon bereikte. Toen Postelmans vervolgens begon met drie wijdballen voor Min-Sih Chen, de gevaarlijke publiekslieveling van Chinese Taipei, leken de problemen zich verder op te stapelen, maar de Nederlandse startend werper herpakte zich, trakteerde Chen alsnog op een strikeout, zag Yu-Wei Kao in foutgebied uitgevangen worden door eerstehonkman Sharlon Schoop en stuurde daarna ook Chen-Yu Yang – en daarmee feitelijk ook alle andere veldspelers – met een drie slag naar de dugout.
Waar Postelmans dus met de schrik vrij kwam, gold dat niet voor zijn collega Tzu-Chuan Kuo. De startende werper van Chinese Taipei zou zelfs maar één nul maken. Op het moment dat hij het veld verliet, stond het dankzij een tweehonkslag van Dwayne Kemp en runs van Nederlands nieuwe openingsslagman Marnix Ruben en Delano Selassa al 2-0 voor Team Kingdom. Daar zou het niet bij blijven. Vooral Raphael Smeenk was daarin van essentieel, want op zijn honkslag kwamen Schoop en Jaïr van Borkulo over de plaat.
Diezelfde Smeenk zorgde ook voor de volgende twee punten van Oranje. Inmiddels zaten we in de zesde inning en door honkslagen van Kemp en Schoop en een vrije loop voor Van Borkulo kwam de jonge Nederlandse derdehonkman weer met volle honken het slagperk in. En andermaal produceerde hij in deze situatie een honkslag die goed was voor twee runs.
Omdat in het restant van de wedstrijd Jamdrick Cornelia, Jelle van der Lelie en Ryan Huntington de ruime marge succesvol bewaakten, werd het geen moment meer echt spannend en wisten we dus eigenlijk al vroeg dat de finale het derde treffen van Italië en Team Kingdom zal worden. Laten we hopen dat het driemaal scheepsrecht is.
Het was al snel duidelijk dat Nathan talent had, want in 2022 werd hij al international. Maar hij was en is ook leergierig, want in hetzelfde jaar volgde hij de clinics aan de befaamde Wendelstedt Umpire School in Florida, opgericht door de bekende Major League-umpire (21 seizoenen) Harry Wendelstedt (overleden in 2012) en later voortgezet door zijn zoon Hunter, die sinds 1998 ook Major League-umpire is. Nathan: ‘Je leert daar echt van alles over en hoe die toe te passen, maar ook de mechaniek. Het is echt een ‘brotherhood of umpires’. Soms lijkt het wel eens een onderlinge competitie om hogerop te komen, maar we doen allemaal hetzelfde, ‘we live the same thing’ en we steunen elkaar. Je leert ook om bij close plays goed te kijken, je tijd te nemen en dan je call te maken.’
In 2022 maakte Nathan zijn debuut op het EK U12 in Wenen. Hierna volgden de Confederations Cup (2023 in Karlovac, Kroatië), het EK U18 (2024 in Regensburg), de European Champions Cup (2025 in Valladolid en finale in Bonn) en het EK vorig jaar in Rotterdam. En nu de Honkbalweek Haarlem. Nathan: ‘Je leert op elk toernooi, je deelt je ervaringen. Elk toernooi is ‘a learning experience’. Er is veel kennis, je praat veel over situaties.’
Ook deze Week heeft Nathan weer veel opgestoken. Nathan: ‘Ik heb nog niet veel ervaring met het 4-man systeem, in Frankrijk staan we met twee man. Ik leer meer over game management, maar ook hoe je iets kan verbeteren of anders kan doen, je positionering, je hoek.’
Nathan: ‘It’s awesome, I love it! Het is hoog niveau op het veld, maar er is ook enorm veel plezier en veel vriendschap. Het is een echt familie-toernooi. Als je op de tribune zit voel je die sfeer, het zingen, het dansen, de waardering, het publiek kent het spel goed. Ja, dat krijg je zeker ook mee als je op het veld staat, vooral tussen de innings. Zoals ‘the Dutch song’ (De Vlieger – MS), als de muziek wordt gestopt en het publiek verder zingt. Ik stond bij een honk en dacht echt, wow, that’s something’. Ook het dansje bij een werperswissel. Dat zijn tradities, waardoor de Honkbal Week zo lang kan bestaan.’
In Frankrijk reist Nathan regelmatig vanuit Straatsburg twee uur per trein voor een wedstrijd in de regio Parijs. ‘Het niveau is redelijk, maar niet zo hoog als in Nederland, Italië of Duitsland’, zegt Nathan. ‘Ja, ik zou graag een keer in de Hoofdklasse willen meedoen. Daar zie je toch de beste pitchers en plays.’
In Frankrijk geeft Nathan ook clinics aan jonge umpires. Nathan: ‘Ik wil graag delen wat ik heb geleerd. Ik zeg ze ook dat ze open moeten staan om te leren en vragen moeten stellen. En dat het erg belangrijk is om een mentor te hebben. Ik had het geluk dat ik Serge Makouchetchev ontmoette, we hebben dezelfde mentaliteit en humor. Makouchetchev was in 2016 umpire op de Honkbal week.
‘Heb vertrouwen in het proces. In Europa kan je sneller op een hoger niveau komen dan een speler. En krijg je de kans naar verschillende landen te reizen en culturen te leren kennen.’ (MS; foto: Renata Jansen)
